تبلیغات
آرمان شهر - اقیانوس
آرمان شهر
ترکیبی از شعر درون،تاثیر بیرون،شور اکنون و امید فرداست...
 
تاریخ : 1393/01/30 | نویسنده : درویش
1)
جبرئیل با تمام وجود بر محمد نازل شد؛ مثل روز اول در غار حرا که تمام افق پر از جبرئیل بود. معلوم بود کار مهمی دارد. دستور آمده بود که چهل روز از خدیجه دوری کند.
و او هم این کار را کرد. چهل روز تمام شد. خدیجه که به تنهایی عادت کرده بود،در شب چهلم هم به بستر رفته بود که در خانه اش کوبیده شد. گفت: " کسی جز محمد حق ندارد در خانه ی مرا بکوبد.کیستی؟" صدا آمد: "در را باز کن.من محمدم."

آن شب محمد دیگر قبل از خوابیدن نماز مستحبی نخواند. آن شب فقط برای خدیجه بود؛ فقط برای خدیجه.

**بحارالانوار،ج16،ص80

2)
دختر پیامبر که به دنیا آمد، یکی از فرشته ها را خدا فرستاد که برو حرف توی دهان مبارک پیغمبر بگذار که بگوید "فاطمه".  پیامبر  هم گفت "فاطمه".

**بحارالانوار،ج43،ص13

3)
تا وقت گیر می آورد،بحث را می کشاند به فاطمه. پدرش امام باقر هم همین طور بود. اصلا این طایفه همه شان مادری بودند. افتخارشان به فاطمه با افتخارشان به علی برابری می کرد. جوری حرف می زدند که انگار این حرف ها هم جزو بندگی خداست. همین طور هم بود. همه هم می دانستند که هیچ کس از فاطمه به خدا نزدیک تر نیست؛ خب دختر پیغمبر بود و همسر علی. همه دور سرش می چرخیدند. یک روز امام صادق با افتخار گفته بود: " اگر امیرالمومنین با فاطمه ازدواج نمی کرد هیچ بنی بشری نمی توانست با فاطمه ازدواج کند."

**بیت الاحزان،باب اول

4)
وقتی نازل شد حرف هایش شبیه به حرف های معمولی نبود و با همان کلمات داشت تسبیح خدا را می گفت. پیامبر به او فرمود : "تا به حال چنین بر من نازل نشده بودی."

جبرئیل نیستم آقا جان. صرصائیلم.  خدا گفته نور را به عقد نور دربیاور.

که را به عقد که دربیاورم؟

فاطمه را به عقد علی دربیاور.

رسول خدا فاطمه را در حضور جبرائیل، میکائیل و صرصائیل به عقد علی درآورد.

آدم بال درمی آورد از ذوق دیدن این همه شاهد بال دار...!

**بحارالانوار،ج43،ص123


( کتاب صوتی اقیانوس آلام ، بازنویسی شده به قلم محمد سهرابی )


با دختر پیامبرش حرف های زیادی زده. در خلوت ، جلوت ، خواب ، بیداری. پدرش هم که از دنیا رفت، جبرئیل دست از ارادت بر فاطمه برنداشت. این را هم خدا گفته بود لابد.
یک روز خدا به فاطمه گفته بود: " ای فاطمه، به عزت و جلالم و بلندی مکانم و مقامم سوگند که دوهزار سال پیش از آن که آسمان ها و زمین را بیافرینم، با خودم عهد کردم که دوستان تو و دوستان فرزندان تو را به آتش عذاب نکنم..."

**سفینه البحار، ج2 ، ص 375




طبقه بندی: انارستان، 
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
پیوند های روزانه