تبلیغات
آرمان شهر - هر انسانی پیامی دارد...
آرمان شهر
ترکیبی از شعر درون،تاثیر بیرون،شور اکنون و امید فرداست...
 
تاریخ : 1390/09/19 | نویسنده : درویش

پیرمرد، مسافر  این  بیابان برهوت بود،در ابتدای راه با ترس و اندوه شروع کرد،در راه نشانی را گم کرده و در نهایت با حسرت -همان آتش جهل- وداع گفت.                                                                                    

وقتی جوان بود، با این امید آمده بود که زندگی کند،دوست بدارد،ببخشد و خوبی کند؛ آری، آمده بود که شعله باشد، نور باشد، نه شعله ای کوچک،که مشعلی بزرگ،بسیار بزرگ  تا نزدیکانش را هم نور کند،نمونه کند،شعله کند،تا روزی همه نور شوند،نمونه شوند،هر یک مشعلی بزرگ...   

اما بزرگ تر که شد دید،انگار این بیابان نور را محو می کند،نابود می کند،این بیابان درنده هایی دارد که انسان را تکه تکه می کنند،آرزوها یشان را نابود می کنند و عشق را هم...

قبل از مرگ،از تنگنای حلقوم خودش و با یاد پدران و پدربزرگان و اجدادش، فریاد برآورده بود که کجاست او که می گفت:«تا شقایق هست،زندگی باید کرد» تا بیاید و ببیند که اینجا اصلا "شقایق" نمی روید،"گل اطلسی" ندارد،"آسمان" آبی نیست...

او که می گفت:«رستگاری نزدیک،لای گل های حیاط» تا بیاید و ببیند که اصلا اینجا هوا مسموم است،هیچ گلی نمی روید!

او راست می گفت!

«قایقی خواهم ساخت،خواهم انداخت به آب،دور خواهم شد از این خاک غریب،که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه عشق،پهلوانان را بیدار کند...»                                                          

آری،می روم آنجا که «چینه ها کوتاه است»،آنجا که صدای عشق می آید،آنجا که بد نشوم،آنجا که «آب را گل نکنم»....

یا شاید،دوره گردی شوم!  

آری،«دوره گردی خواهم شد،کوچه ها را خواهم گشت،جار خواهم زد:

آی شبنم،شبنم،شبنم...»،«خواهم آمد،گل یاسی به گدا خواهم داد»،«کور را خواهم گفت:چه تماشا دارد باغ!»

کاش این مردم،دانه های دلشان پیدا بود   /   کاش یک دوست،در این غمکده هم با ما بود

      کاش می شد که صدایی سر داد                /          یا که هر مرغ دلی را پر داد

ولی هنوز امید دارم و می دانم،می دانم که او روزی خواهد آمد و پیامی خواهد آورد،"در رگها نور خواهد ریخت و صدا درخواهد داد: ای سبدهاتان پرخواب،سیب آوردم،سیب سرخ خورشید"...

                                                                                                                                   ح.ه





طبقه بندی: قلم با ادب!، 
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
پیوند های روزانه